Apapachar
Sabrina Stercki
Ghent, Belgium
Over
Sabrina Stercki is studente fotografie aan KdG Hogeschool in Antwerpen. In haar werk zie je dat ze introspectief, conceptueel en cross-mediaal werk maakt. Vanuit een poëtische en visuele benadering werkt ze met fotografie, textiel, video en geluid om persoonlijke ervaringen tastbaar te maken. Momenteel werkt ze aan een kortfilm over haar eigen rouwproces, waarbij ze eigen beelden en archiefmateriaal gebruikt om herinneringen, realiteit en gevoelens in beelden te brengen.
Project
In deze kortfilm ga ik op reis in mijn eigen gedachten en onderbewustzijn. Als fotografe wil ik de complexe realiteit van het rouwen in beeld brengen, de veronderstellingen over rouwen doorbreken en het beeld laten resoneren met het gevoel van verlies dat de ander kan ervaren. Het rouwen is steeds een onvoltooid verleden, eindeloos malen over wat er anders had kunnen zijn, situaties reconstrueren zodat het anders had kunnen lopen, het einde onbeëindigt willen houden.
Onderweg heb ik een reisgenoot, die er niet meer is. Een reisgenoot die van voor mijn geboorte aanwezig was, en bij elk belangrijk moment in mijn leven had moeten zijn. Een reisgenoot die ik zelf moet maken, moet bijeen sprokkelen uit verdrongen herinneringen en beelden uit het verleden.
In de Westerse wereld is het verlies van iemand uit ons leven onpersoonlijk geworden; papierwerk, conventies, koffietafels en ceremonies stellen het verwerkingsproces uit. Het leven moet vooral doorgaan na de dood van de ander. Plots bevond ik mij enkele maanden na het verlies voor een ruimte tussen mij en mijn herinneringen die onoverbrugbaar leek. Ik moest op zoek naar een manier waarop ik mijn beleving nu en toen kan verbinden voorbij de taal en de woorden die we normaal gezien gebruiken. Via ruimte, atmosfeer, licht, ritme, geluid en korrel verbeeld ik de verzoening tussen wat voorbij is en aanwezig lijkt te zijn.
